توجه داشته باشید بسته به دوره رشدی گیاه، هدف از تغذیه، نوع کود و عوامل دیگر، هرکدام از روش‌های گفته شده می‌تواند در جایگاه خود مناسب باشد. به این صورت که در شرایط مختلف، روش مصرف هم می‌تواند متفاوت باشد. مقایسه این دو روش به عنوان روش‌های مصرف جداگانه کاملا نادرست است. باید توجه داشت که این دو روش مکمل هم هستند. برای مثال عنصر پتاسیم را در نظر بگیرید. در انتهای فصل رشد به این خاطر که گیاه تبخیر و تعرق چندانی ندارد، فشار ریشه‌ای زیادی هم شکل نمی‌گیرد که پتاسیم مصرف شده به روش ریشه‌ای را به اندام‌های هوایی برساند، بنابراین در چنین شرایطی لازم است که این عنصر را از طریق محلول‌پاشی در اختیار گیاه قرار داد. همینطور در مورد کلسیم می‌توان این موضوع را مطرح کرد. همچنین در مورد کودهای میکروبی باید توجه داشته باشید که شما نمی‌توانید آنها را از طریق برگ‌پاشی مورد مصرف قرار دهید و برای این مورد لازم است که آنها را به همراه آب آبیاری در اختیار گیاه قرار دهید. پس نتیجه‌گیری می‌شود که هرکدام ار روش‌های گفته شده در جایگاه خود دارای اهمیت است و یک کود ممکن است بسته به شرایط، به هر دو روش محلول‌پاشی و ریشه‌ای مورد مصرف قرار گیرد.